May this happiness will last forever

ถึงจะออกเวรมาตอน 7 โมงเช้าก็ถือว่าวันนี้เป็นวันว่างค่ะ(อา..คำนี้ช่างหอมหวาน)  ตอนแรกนัดกันเป็นมั่นเป็นเหมาะกับอิยายว่าจะไปดู Wanted แต่พึ่งจำวันคืนกันได้ว่ามันเข้าพรุ่งนี้ ห้า ห้า ห้า (พักหลังนี้สามัญสำนึกเรื่องวันนี่ต่ำเตี้ยจริงๆ)

หลังจากนอนตะบี้ตะบันเรียบร้อยแล้ว  นึกไปนึกมาเลยเอาลูกชายคนเล็กออกมาเล่นบ้างค่ะ  ไม่ค่อยได้เอาเค้ามาถ่ายรูปเท่าไหร่(เดี๋ยวน้อยใจ)  แต่จริงๆแล่วเป็นคนที่เล่นด้วยสนุกที่สุดเลยนะ  เพราะ body ของ Bluefairy ค่อนข้างเตี้ย ยืนมั่นคง  สมดุลดีเลยโพสสนุกดีค่ะ  ^^

คราวนี้เปลี่ยนตาเป็นสีน้ำเงิน ว่าแต่ลืมหน้ากันไปหมดหรือยังค๊า ลงรูปไปครั้งล่าสุดเมื่อชาติเศษ555

ปล. จ้องหน้ากันไปมา ชักรู้สึกไม่ชอบเฟสอัพบริษัท  ไว้คราวหน้าวันไหนว่างกลางวันเจอกันแน่เอ็ง

ท่ากรงเล็บพิฆาตพีเจี้ยน

ต่อด้วยท่ายินดีรับใช้

ยืนขาเดียว (ถ่ายนอกบ้านไม่กล้ายกสูงกลัวล้มเสียโฉม)

ยกขาลอยขึ้นนิดนึง ลอง flip ซ้าย>ขวาดู เหมือนกำลังเดินอยู่เลยค่ะ

อันนี้เหมือนโฆษณาโรลออน 555

ถ่ายไว้ได้ไม่ค่อยเยอะค่ะ  เพราะเอามาถ่ายตอนเย็น  ถ่ายได้แป๊บเดียวก็แสงหมด ส่งท้ายด้วยเครดิตนะก๊ะ

ใครไปงานวันอาทิตย์เจอกันเด้ออ้าย เดี๋ยวคราวนี้คงหอบลูกไปค้าบ >w<